De Belgian Cats hebben de draad na het EK moeiteloos weer opgepakt. In een stijf uitverkochte SportOase in Leuven lieten de tweevoudig Europees kampioenen het jonge Finland alle hoeken van het veld zien: 95-71. Voor deze kwalificatiecampagne geldt eigenlijk een simpele stelregel: niks moet, alles mag. Omdat België als gastland mede het EuroBasket 2027 toernooi organiseert, hebben ze dat startbewijs immers allang in de pocket. Er is dus volop ruimte om te experimenteren. Toch wilden de Cats, bij hun eerste optreden sinds die gewonnen EK-finale, het thuispubliek gewoon onvervalst verwennen.
En of ze dat deden. Met een rasechte blitzstart in het eerste kwart (31-15) was de toon eigenlijk al direct gezet. Vooral Bethy Mununga liet zich stevig gelden met een bijzonder sterke invalbeurt. Bij de Finnen moest het gevaar zowat uitsluitend komen van de tandem Bejedi-Kuier. Die twee kregen misschien net iets te veel vrijheid om hun ding te doen en namen samen prompt 47 van de 71 Finse punten voor hun rekening. Maar waar een jeugdig Finland vooral op de schouders van dit duo leunde, walste België er als een geolied collectief overheen waarbij werkelijk iedereen het netje wist te vinden.
Captain Emma Meesseman deed haar duit in het zakje tijdens het tweede (19-17) en derde kwart (23-17), om daarna net als de rest van de vaste basis lekker op de bank te ploffen. Aanvallend namen de gezusters Massey – eindelijk weer herenigd bij de nationale ploeg – vlekkeloos het stokje over door gezamenlijk 27 punten binnen te schieten. Het Leuvense publiek hoopte in het vierde kwart (22-22) nog even op een century, maar de Belgische teller bleef uiteindelijk steken op 95. Komend weekend reist de ploeg zonder hun vertrouwde starting five af naar Litouwen. Dat belooft een stuggere test te worden, waarbij de jeugd nog nadrukkelijker de kans krijgt om zich te bewijzen op het internationale toneel.
Stand Groep H (EK Kwalificatie)
Groep H bestaat uit de vier gastlanden van het EK 2027 (België, Finland, Litouwen en Zweden). Zij zijn al zeker van deelname en spelen in aanloop naar het toernooi enkel vriendschappelijke potjes tegen elkaar.
| Land | Gespeeld | Winst | Verlies | Doelsaldo (+/-) | Punten |
| 1. Litouwen | 2 | 2 | 0 | +26 | 4 |
| 2. België | 2 | 1 | 1 | +20 | 3 |
| 3. Finland | 2 | 1 | 1 | -15 | 3 |
| 4. Zweden | 2 | 0 | 2 |
Programma België:
-
België – Finland: 95-71
-
Litouwen – België: 73-69 (eerder gespeeld)
-
België – Zweden (12/11/26)
-
Zweden – België (15/11/26)
-
Finland – België (11/02/27)
-
België – Litouwen (14/02/27)
Waar de Cats de afgelopen dagen de luxe hadden om heerlijk vrijuit te ballen, was de realiteit aan de andere kant van de oceaan wel even anders. “Ik wil dat het zwaar wordt, en ik wil dat we falen,” stelde Minnesota Lynx-coach Cheryl Reeve opmerkelijk genoeg voorafgaand aan hun WNBA-duel met de Washington Mystics. Haar formatie, koploper in de liga met een 13-4 record, had net zeven van de laatste negen wedstrijden weggespeeld met marges van vijftien punten of meer. De eerdere uitzege op Golden State – waarbij guard Courtney Williams het publiek de mond snoerde en de Lynx met 81-75 wisten te winnen – noemde ze haar favoriete wedstrijd van het seizoen. Reeve snakte simpelweg naar een battle-test voor haar ploeg: “Als alles voor de wind gaat, weet je eigenlijk niet wie je echt bent. Wat gebeurt er als het lastig wordt?”
Nou, die leerschool kregen ze in het Target Center dubbel en dwars voor hun kiezen. De Lynx struikelden in het vierde kwart over hun eigen benen en zagen een ogenschijnlijk zekere voorsprong verdampen tegen een vinnig Washington. Het ging bepaald niet van een leien dakje in wat alweer hun zesde wedstrijd in twaalf dagen tijd was. Het breekpunt viel met nog een kleine drie minuten op de klok (76-70 voor de Lynx), toen sophomore Kiki Iriafen ineens twee loeizware scores liet noteren. Het bleek de aanzet tot een meedogenloze 12-0 run van de Mystics, die de wedstrijd uiteindelijk doodleuk afsloten met een 14-3 tussensprint. In dat laatste kwart werd de thuisploeg met 28-19 genadeloos afgetroefd: 84-79 eindstand.
Aan Olivia Miles lag het trouwens niet direct. De guard was de grote roerganger bij Minnesota met 22 punten, zes assists en vijf rebounds. Halverwege het derde kwart toonde ze nog de nodige veerkracht door vanaf de baseline keihard door te dringen, een and-1 af te dwingen en Iriafen even later aan de andere kant af te stoppen met een block. Maar uitgerekend Miles ging in de absolute slotseconden – bij een bloedstollende 77-76 achterstand – gruwelijk de mist in. Haar inpass vloog straal langs Kayla McBride. “De bal was bedoeld voor Nia Coffey. Pure miscommunicatie, dit neem ik op me,” gaf Miles na afloop ruiterlijk toe.
Het zat de Lynx over de hele breedte niet mee. De scheidsrechters bliezen flink door, wat de thuisploeg opzadelt met liefst 25 persoonlijke fouten en een totaal verstoord ritme in de tweede helft. Toen Lauren Betts met nog zo’n acht minuten te spelen haar enige score van de avond maakte (63-62 voor Washington), glipte de controle Minnesota definitief door de vingers. Het ontbrak de ploeg, aldus Reeve, aan de pure bereidheid om uit te boxen bij de vrije worpen – een dodelijk gebrek aan focus als het er echt om spant. Woensdag in DC volgt alweer de kans op revanche tegen deze piepjonge Mystics, die met maar liefst elf rookies en tweedejaars dit seizoen patent lijken te hebben op dit soort zenuwslopende één-posessie wedstrijden. Een mooiere kans om te laten zien dat de boodschap is geland, is er eigenlijk niet.
